امروز: 
يكشنبه 03 شهریور 1398

به وب سایت گروه مهندسین دیبا گستر خوش آمدید.

آشنایی با چوب ترمووود

چوب ترمووود-قیمت چوب ترمووود-نمایندگی چوب ترمووود-چوب ترمووود شیراز-چوب ترموود اصفهان 

آشنائی با چوب ترمووود

پیش زمینه

از قرن های گذشته بشر از تکنیک سوزاندن سطح چوب در آتش برای استفاده از آن در فضای باز استفاده می کرده است. حتی وایکینگ ها نیز از این روش برای ساختن نرده و حصار استفاده می کرده اند.عمل آوردن چوب تحت حرارت بصورت علمی توسط استام و هانسن در دهه 30 میلادی در آلمان و همچنین از سوی وایت در دهه 40 در ایالت متحده آمریکا مورد بررسی قرار گرفت. در دهه 50 محققان آلمانی به نام های باوندام و رونکل تحقیقات در این زمینه را ادامه دادند. در همین زمینه کولمن و اشنایدر نتیجه تحقیقات خود را به ترتیب در دهه 70 منتشر کردند. چندین سال بعد در دهه 90 بررسی هایی در فنلاند، فرانسه، و هلند صورت گرفت. اما مهمترین و کاملترین تحقیقات از سوی موسسه VIT در فنلاد صورت گرفته است. تحقیقات علمی زیادی نیز از موسسه YIT (موسسه تکنولوژی های زیست محیطی) در حال شکل گیری است.

چکیده ای از پروسه ترمووود

یک مقیاس صنعتی برای عملیات حرارتی چوب توسط موسسه VIT و با همکاری صنایع چوب فنلاند تعریف شده است. لیسانس ترمووود صرفا به اعضا انجمن اعطا می شود.

پروسه ترمووود را میتوان به سه مرحله تقسیم کرد:

مرحله اول: افزایش حرارت و خشک کردن چوب در دمای بالا

با استفاده از بخار آب و حرارت، دمای کوره به سرعت تا 100 درجه سانتی گراد افزایش می یابد. سپس حرارت به شکل یکنواخت به 130 درجه افزایش می یابد که دمای بالا موجب خشک شدن چوب می شود. بدین شکل رطوبت موجود در چوب به صفر نزدیک میشود.

مرحله دوم: عملیات حرارتی

هنگامی که چوب خشک گردید، دمای داخل کوره بین 185 تا 215 درجه افزایش می یابد. زمانی که دمای مورد نظر به دست آمد به مدت 2 تا 3 ساعت دمای کوره با توجه به نوع کاربری در دمای 180 یا 215 درجه ثابت می گردد.

مرحله سوم: خشک کردن چوب و رساندن رطوبت به میزان متعادل

در مرحله آخر، دمای کوره با استفاده از آب که به شکل اسپری (SPRAY) به داخل کوره پاشیده میشود پایین می آید. زمانی که دما به 80 الی 90 درجه کاهش یافت، رطوبت رسانی به چوب انجام می شود تا نم موجود در چوب افزایش یافته و به 4 الی 7 درصد برسد.

هنگامی که دمای داخل کوره کاهش یا افزایش می یابد، یک مکانیزم ویژه برای تعدیل شرایط کوره بکار گرفته میشود تا از ترک خوردگی بر روی سطح یا داخل چوب جلوگیری شود. برای هر سایز چوب یا هر نوع گونه درختی یک مقیاس متفاوت مورد استفاده قرار می گیرد.

مواد اولیه ای که بکار گرفته میشود میتواند چوب سبز (چوب درختی که تازه برش خورده) یا چوبی که در کوره خشک شده است باشد. اگر پروسه با چوب سبز آغاز شود، چوب را میتوان با افزایش فوق سریع دما خشک کرد. این پروسه هم برای چوب های نرم جوابگوست و هم برای چوب های سخت. اما برای تعدیل شرایط کوره برای گونه های مختلف چوب، پروسه حرارت دهی می بایست از تنظیمات صحیح برخوردار باشد.

تغییرات ساختاری چوب و واکنش های شیمیایی

عملیات حرارتی چوب موجب تغییر ساختار چوب می گردد. در تصاویر زیر تفاوت ساختاری چوب های کاج خام (پیش از عملیات حرارتی) و چوب های کاج ترموو (بعد از عملیات حرارتی) نشان داده شده است. همانطور که در تصاویر مشاهده میشود، بافت کاج خام پیش از عملیات ترمووود فشرده تر است.

حرارت دادن چوب خواص شیمیایی و ساختاری آن را به صورت غیر قابل برگشتی تغییر می دهد. این تغییرات در اثر افت دمای همی- ساولزها که نوعی زنجیره قندی محسوب میشوند صورت می گیرد. تغییرات مورد نظر معمولا از دمای 150 درجه به بالا مشاهده می شود و با افزایش مرحله دما ادامه می یابد. بذین شکل کوچک و بزرگ شدن ناشی از رطوبت به شدت کاهش می یابد، ماندگاری بیولوژیکی چوب افزایش می یابد، رنگ آن تیره می شود و عصاره آن خارج می شود، چوب سبک تر می شود، Ph آن کاهش می یابد و خواص عایق بندی حرارتی آن (Thermal Insulation) بهینه می شود. طی این فرآیند سختی و استحکام چوب نیز تغییر می کند.

 

طبقه بندی چوب های ترمووود

 

به موجب اینکه خواص چوب های نرم و سخت متفاوت است، طبقه بندی آن نیز در پروسه ترمووود متفاوت است.

 

 

Softwood

چوب های نرم

Hardwood

چوب های سخت

نوع گونه

کاج های سوزنی

کاج

Pine

نوئل

Spruce

سرو

Cedar

درخت شوکران

Hemlock

درخت ماموت

Redwood

سیاه کاج

Larch

 

پهن برگان

زبان گنجشک

Ash

آسپین

Aspen

توسکا

Alden

توس

Birch

راش

Beech

ایپه

Ipe

بلوط

Oak

افرا

Maple

اکومه

Okoume

 

خزان (ریزش برگ)

خزان نمیکند یعنی برگ آنها نمیریزد

خزان میکند یعنی برگ آنها هر سال میریزد و دوباره رشد میکند

کاربرد

مصرف عام دارد در ساختمان و تولید مبل و صندلی

مصرف خاص دارد و در مواردی برای ساخت مبل و صندلی استفاده میشود

قیمت

از چوب های سخت ارزان تر است

از چوب های نرم گران تر هستند

چگالی

چگالی چوب های نرم در مقایسه با چوب های سخت پایین تر است

چگالی چوب های سخت بالاتر است و از این رو از استحکام بالاتری برخوردارند

مناطق رشد

بیشتر در نیمکره شمالی رشد می کنند

در سراسر جهان از شمال و مناطق استوائی تا مناطق واقع در نیمکره جنوبی یافت میشود

سرعت رشد

بالا

پایین

توضیحات

تراکم پایین، مقاومت کمتر

برگ های پهن و بزرگ، استحکام بالا

با توجه به توضیحات فوق، چوب های نرم و سخت به صورت جداگانه طبقه بندی می شوند. برای طبقه بندی این دو نوع چوب از دو کلاس حرارتی استفاده می شود. تقسیم بندی چوب ها در بیش از دو کلاس بی فایده است زیرا تا زمانی که دمای کوره به حرارت 200 درجه نرسیده باشد زمان تغییراتی که روی چوب شکل می گیرد اندک است. تنها بعد از دمای 200 درجه است که تغییرات روی چوب نمایان می شود.

در طبقه بندی ترمووود، پارامتر های اساسی که مورد توجه قرار می گیرد به شرح زیر است:

بزرگ یا کوچک شدن چوب به موجب رطوبت، تغییر رنگ و ماندگاری آن. نظر به اینکه احتمال دارد کاربرد مورد نظر خریدار، سطح عملیاتی حرارتی ویژه ای را اقتضاء کند، تولید کننده چوب ترمو می بایست آن را بنا به درخواست خریدار و با تنظیمات جدید در کوره به چوب ترمو تبدیل کند. اما بصورت استاندارد، طبقه بندی به شکل زیر انجام می شود:

Thermo-S

Classification:Medium intensity

حرف S به اختصار از کلمه stability گرفته شده است. همراه با شکل ظاهری، stability (یا پایداری) چوب های S از ویژگی های کلیدی این نوع چوب است. میانگین انبساط / انقباض برای کلاس S بین 6 الی 8 درصد است. کلاس S، (یا همان Medium intensity( از پایداری نسبی برخوردار است و از لحاظ ماندگاری در رتبه 3 قرار می گیرد.

Thermo-D

Classification:High intensity

حرف D به اختصار از کلمه Durability گرفته شده است (Durability به معنی دوام). همراه با شکل ظاهری، دوام این نوع چوب از ویژگی های کلیدی آن برای انتخاب صحیح کاربری آن است. میانگین انبساط و انقباض حاصل از رطوبت بین 5 تا 6 درصد است. کلاس D یا High Intensity از دوام بالاتری برخوردار است و از لحاظ ماندگاری و دوام در رتبه 2 قرار دارد.

 

عوامل تاثیر گذار بر کیفیت چوب های ترمووود

کیفیت مواد اولیه که بکار گرفته می شود تاثیر بسزایی در کیفیت محصول نهایی ترمو شده دارد. عموما کلیه گونه های درختی را می شود به روش ترمو عمل آورد. البته پارامتر هایی که برای تنظیم پروسه استفاده می شود برای هر گونه درخت متفاوت است.

1)گونه های درختی

در فنلاند درختانی که برای پروسه ترمو استفاده می شوند شامل نوئل، کاج، توس، و آسپین است. سال های اخیر تجربیاتی نیز برای عملیات حرارتی بر روی گونه های دیگر مانند زبان گنجشک، کاج سیاه، راش، و اکالیپتوس بدست آمده است.

تفاوت هایی که میان گونه های درختی گوناگون وجود دارد شامل میزان رشد سالیانه، سلول ها و منفذ های چوب، تعدد مواد شیمیایی و ... می باشد. ضمنا فیبر چوب برای گونه درختی متفاوت است: در چوب های نرم طول فیبر متغیر و فیبر ها پراکنده تر هستند. در چوب های سخت طول فیبر ها کوتاه تر و یکنواخت تر هستند.

2)کیفیت الوار های خام

کیفیت الوار های خام که مستقیما از جنگل تهیه می شود طبق یک طبقه بندی کیفی کنترل می شود. سه کلاس کیفیتی برای الوار های خام تعریف شده که مبتنی بر محل قطع درخت، تعداد و سایز گره ها و غیره می باشد.

3)گره های چوب

در تصاویر زیر انواع مختلف گره که هنگام انتخاب چوب مورد توجه قرار می گیرد مشاهده می شود. به طور کلی تنها الوار هایی که از گره هایی سالم برخوردارند برای پروسه ترمو انتخاب می شوند.

4)رطوبت چوب

با توجه به نتایج مثبتی که از پروسه حرارتی کردن چوب حاصل می شود، میزان نم یا رطوبت موجود در چوبی که برای این منظور خریداری می شود بی اهمیت است. در واقع برای این پروسه هم می توان از چوب های سبز رنگ که به تازگی قطع شده اند استفاده نمود و هم از چوب های خشک. در هر صورت چوب در همان مرحله اول کاملا خشک می شود. خشکاندن چوب طولانی ترین بخش از فرآیند ترمو می باشد.

آب در چوب های تازه سبز رنگ به دو شکل وجود دارد: یا به صورت آزاد در سلول های لومن و یا به شکل محبوس در دیواره سلول ها. در هنگام خشکاندن چوب، مقداری از آب موجود در سلول های لومن شروع می کند به حرکت در جهت بافت چوب. این حرکت به دلیل نوسان فشار بخار آب و تنش هایی که بر روی سطح چوب بوجود می آید صورت می گیرد.

اگر منفذ های بین سلول ها اجازه عبور آب را بدهند، آب می تواند تا چند متر داخل منفذ حرکت کند. در غیر اینصورت این فرآیند تنها می تواند همان سلول های اولی را که قابل دسترسی هستند خشک کند. میزان قابل توجهی از آب به شکل بخار از دیواره های سلول ها تبخیر می شود.

تاثیر پوشش سطحی چوب ترمووود در برابر عوامل هوازدگی

آب و هوا و آسیب های بیولوژیک علل اصلی تغییرات در چوب هستند. در رابطه با آب و هوا همانطور که پیشتر اعلام شد، آب باران و اشعه UV مخرب ترین فاکتورها برای چوب هستند. از طرف دیگر، تابش نور شدید امواج حرارتی ایجاد می کند اللخصوص بر روی سطوح تیره. آب باران نیز چنانچه به منفذ های چوب وارد شود موجب حرکت و ترک خوردن چوب می شود. کیفیت هوا و اسیدی بودن آب باران از مواردی است که در برخی شرایط آب و هوایی باید در نظر گرفته شود. این شرایط آب و هوایی روی مقدار پوشش ها تاثیر می گذارد. حتی جبهه ای که الوار ها در آن نصب می شود نیز می تواند در برخی مواقع مهم باشد.

علت خاکستری شدن رنگ چوب

اشعه UV باعث تجزیه ماده لیگنین می شود. ماده لیگنین که مانند چسب عمل کرده و یکپارچگی بافت چوب را حفظ می کند در صورت تجزیه باعث گسست بافت چوب می شود. گسست بافت چوب ابتدا روی سطوح چوب اتفاق می افتد. باز شدن بافت چوب منفذ های آن را بیشتر و بزرگتر می کند. غبار، گرده های گیاهی، آلاینده ها، و انواع آلودگی که همگی از ذرات ریز هستند به داخل منفذ ها نفوذ کرده و به تدریج به رنگ غالب سطح چوب در می آیند. برای فهم بیشتر می توان صفحه یک میز ناهار خوری مشکی رنگ را تجسم کرد. اگر روی این میز را دو یا سه عدد کاسه قرمز رنگ بگذاریم و از دور به آن نگاه کنیم، رنگ آن کماکان مشکی است. اما اگر تعداد کاسه های قرمز را به تدریج بیشتر کنیم به حدی که روی میز فقط کاسه قرمز قرار گرفته باشد، آن رنگی که از فاصله دور مشاهده میشود رنگ قرمز است. برای چوب هم همینطور است، اگر با میکروسکوپ به چوبی که در معرض تابش نور خورشید بوده بنگریم، هنوز رنگ قهوه ای در آن مشهود خواهد بود. اما از فاصله دور این رنگ خاکستری است که غالب خواهد بود.

از چوب می توان هم به شکل ساختاری و هم به شکل شیمیایی محافظت کرد. بهبود پایداری چوب طی فرآیند حرارتی باعث می شود که محافظت ساختاری از چوب در نما غیر ضروری شود.

تفاوت بین اقلیم می تواند در ماندگاری چوب عیین کننده باشد. چوب رنگ شده در برخی اقلیم بهتر رفتار می کند تا اقلیم دیگر. برای آنکه در یک شرایط آب و هوایی خاص بالاترین میزان ماندگاری چوب بدست آید، می بایست پوشش متناسب با آن آب و هوا را با یک روش اجرای مطلوب تلفیق کرد.

هنگام ارزیابی استرس های محیطی بر روی چوب باید به فاکتور های زیر توجه کرد:

1)تاثیر شرایط آب و هوایی روی چوب و پوشش آن

2)تفکیک آب و هوای قاره ای (فلات) از آب و هوای دریایی

3)اهمیت شناخت اقلیم محلی

4)توپوگرافی و محل ساختمان

خواص چوب هایی که با پوشش سطحی حفاظت شده اند

عملیات حرارتی باعث تغییرات در خواص چوب می شود. این نکته را باید در هنگام انتخاب پوشش مناسب (رنگ، روغن....) در نظر گرفت. تغییرات در ساختار چوب به شکل زیر روی انتخاب نوع پوشش تاثیر می گذارد:

1)چوب ترمووود نسبت به رطوبت واکنش کمتری نشان می دهد، از این رو استرس وارده به نوع پوشش چوب کاهش می یابد.

2)تقریبا کل رزین موجود در چوب هنگام تبدیل شدن به ترمووود از بین می رود. لذا نیازی نیست که گره های درشت چوب با محلول خاصی درزگیری شود (در چوب های معمولی رزین از بین نرفته و از این رو تحت استرس های محیطی بعد از مدتی از لا به لای گره های درشت رزین به بیرون درز می کند).

3)نفوذ پذیری چوبی که ترمووود شده است تغییر میکند. مایعات به راحتی روی چوب پخش نمی شوند و چوب به سهولت خیش نمی شود.

مقاومت در مقابل پوسیدگی

رطوبت به رشد انواع قارچ کمک می کند. پوشش های سطحی چوب از جذب رطوبت توسط چوب جلوگیری می کند و از این رو شرایط برای رشد قارچ ها دشوار می شود.

هوا مملو است از قارچ های تک سلولی که پوسیدگی و خوردگی بوجود می آورند. قارچ ها بسیار کوچک و تنها با میکروسکوپ قابل رویت هستند. جریان هوا این قارچ ها را در محیط پخش می کند. هنگامی که این قارچ ها روی چوب خیس می نشینند موجب شکل گرفتن زنجیره های میکروسکوپی قارچ می شوند. رطوبت هوا، دما، میزان گرد و غبار، و مقدار اسیدی بودن سطح چوب همگی در میزان تولید و مثل این نوع قارچ نقش آفرینی می کنند.

بهترین شرایط برای رشد قارچ زمانی است که رطوبت هوا بالای 95% و دمای هوا بین 20 الی 30 درجه سانتی گراد است.

قارچ، کپک و جلبک

آسیب هایی که از ناحیه کپک ها، جلبک ها و بیماری رنگ آبی وارد می شوند معمولا فقط از نظر ظاهری نامطلوب است. این عوامل روی استحکام چوب تاثیری نمی گذارد، اما ایجاد لک کرده و رنگ زدن و ترمیم چوب را با مشکل مواجه می کنند.

کپک ها انواع گوناگونی دارند. یکی از رایج ترین آنها کپک مشکی است که به راحتی قابل تشخیص است و روی سطوح روشن(مانند چوب های کاج) کاملا آشکار می شود. این نوع کپک فقط از لحاظ بصری روی چوب تاثیر می گذارد. قارچ های انگلی و کپک ها خوراک خود را از زیستگاه خود بدست می آورند. خوراک اصلی آنها روی سطح چوب از قند ها و سایر مواد آلی موجود در چوب بدست می آید.

عملیات حرارتی ساختار چوب را تغییر می دهد و از این رو خوراک کمتری برای این قارچ ها فراهم است.

رطوبت و گرما عوامل اصلی برای رشد و بقای چوب می باشد. رشد قارچ از دمای هوای بالاتر از 5 درجه شروع می شود و هر چه دما بالاتر می رود سرعت بیشتری به خود می گیرد. سرعت رشد حداکثری در دمای 20 تا 25 درجه حاصل می شود. زمانی که دمای هوا بالاتر از 40 درجه می رود، رشد آنها کاملا متوقف می شود. یک سطح پرزدار از یک سطح صیقل دار رطوبت بیشتری جذب می کند. حفره ها و یا ترک های چوب رطوبت را جذب نموده و خاک و گرد و غبار بداخل آنها وارد می شود. از این رو مکانی ایده آل برای رشد قارچ محسوب می شود.

بیماری رنگ آبی بیشتر در چوب هایی مشاهده می شود که رنگ نشده اند. این نوع بیماری در چوب رشد می کند اما روی مقاومت چوب تاثیر نمی گذارد. اگر بیش از زدن رنگ چوب روی چوب بیماری رنگ آبی از بین نرود، قادر است زیر پوسته رنگ به رشد خود ادامه دهد.

ماندگاری رنگ

اشعه ماوراء بنفش خورشید (UV) خیلی زود روی رنگ چوبی که پرداخت نشده باشد تاثیر می گذارد. تاثیراتی آشکار در کمتر از چند هفته پدیدار می شوند. اشعه ماوراء بنفش باعث گسست بافت لیگنین ها می شود. لیگنین ماده ای است که مانند چسب عمل کرده و انسجام بافت های چوب را حفظ می کند. تابش مستمر نور خورشید سلولز های چوب را نیز دچار گسست می کند. در نتیجه سطح چوب نرم تر و ضعیف تر می شود. در طی یکسال سطح چوب پرداخت نشده بین .01 الی .1 درصد خاکستری می شود.

سطح چوبی که تحت تاثیر اشعه UV قرار گرفته و خاکستری شده است، سطحی مناسب برای پرداخت کردن نمی باشد. لذا این سطح حتما می بایست با سمباده یا وسیله ای دیگر از بین برود. اگر ترمیم سطح چوب صورت نگیرد، رنگ یا پوشش های دیگر به سطح آن نمی چسبد و عمر کوتاه تری خواهند داشت.

چنانچه سطح چوب ترمووود پرداخت نشده باشد خیلی زود تغییر می کند. پوشش های حاوی رنگدانه به خوبی چوب ترمووود را از اثرات نور خورشید محافظت می کند.

برای چوب های کف فضای باز، پوشش هایی که یک لایه ضخیم روی سطح چوب ایجاد می کند مناسب نیست زیرا رفت و آمد و تغییرات در رطوبت هوا، به تدریج آن را پوسته پوسته می کند.

رنگ های مات بهترین نوع محافظ برای چوب های ترمووود هستند و هر چه رنگدانه موجود در چوب بیشتر باشد، پوشش چوب عمر طولانی تری خواهد داشت. تنها نقطه ضعف این نوع پوشش این است که بافت های طبیعی چوب را تا حدودی پنهان می کند. ضمنا ترمیم این نوع پوشش در سال های بعد کمی سخت است.

فواصل تعمیرات دوره ای چوب به دستور العمل های سازنده پوشش بستگی دارد. ترمیم چوب می بایست به محض مشاهده اولین آثار هوازدگی یا سایر استرس های محیطی بر روی چوب انجام شود.

ماندگاری پوشش به دو فاکتور بستگی دارد:

1)مورد مصرف چوب نما (نما، پارکت، کف پوش فضای باز و ...)

2)نوع پوشش به کار رفته

بعضی پوشش ها از ماندگاری بالاتری برخوردارند. تعمیرات دوره ای ممکن است هر چند ماه یا هر چند سال نیاز باشد.

ثبات ابعادی و جلوگیری از ترک خوردن

هنگامی که چوب رنگ نشده خیس و دوباره خشک می شود، ترک می خورد. دلیل این امر اختلاف فاحش بین رطوبت سطح چوب و رطوبت داخلی آن است. در واقع سطح چوبی که خیس شده است خیلی زود تر از مغز آن خشک می شود. خشک شدن چوب باعث کوچک شدن آن می شود. بعبارت دیگر جداره بیرونی چوب که به سطح رویین نزدیک تر است تمایل به کوچک شدن دارد در صورتیکه مغز آن که هنوز رطوبت دارد ثابت مانده است. این تفاوت رفتاری بین سطح چوب (جداره بیرونی) و مغز آن موجب تنش شده و نهایتا ترک ایجاد می کند.

با پوشش سطحی چوب هایی که در معرض آب باران هستند، می توان درصد جذب رطوبت را کاهش داد و از بروز ترک خوردگی جلوگیری کرد.

ضمنا توصیه می شود که انتهای چوب هایی که برش خورده نیز حتما با استفاده از پوشش مناسب محافظت شود.

 

نیاز های حداقلی پوشش ها

پوشش سطحی چوب های ترمووود شباهت زیادی به پوشش چوب های عادی که در کوره پخت شده اند دارد. از این رو همان استاندارد هایی که در یک اقلیم خاص برای پوشش سطحی چوب های عادی تعریف شده، برای چوب های ترمووود هم صدق می کند. کلیه مراحل حرارت دهی چوب با محیط زیست سازگار هستند. پوشش های سطحی هم که برای حفاظت از چوب استفاده می شود چه پیش از استفاده و چه بعد از استفاده با بهداشت، ایمنی و محیط سازگار هستند.

برای چوب های ترمووود بهتر است از پوشش هایی استفاده شود که:

با استاندارد های اتحادیه اروپا منطبق هستند

با استانداردهای محلی سنخیت دارند

اجازه بازیافت چوب های ترمووود را بدون تولید گازهای سمی می دهند

در فضاهای داخل گاز های مضر برای سلامت تولید نمی کنند

پوشش هایی که می توان استفاده کرد به شرح زیر است:

1)روغن

2)رنگ

3)روغن های جلا (خصوصا برای پارکت)

نکات دیگری که می بایست در هنگام پرداخت سطح ترمووود مورد توجه قرار گیرد به شرح زیر است:

1)سطح چوب باید برای پرداخت آماده شود. معمولا ساب زدن یا سمباده زدن چوب باعث می شود بافت سلول های چوب باز شود و پوشش ها را بهتر به خود جذب نماید.

2)تمیز بودن سطح چوب: سطح چوب باید تمیز و عاری از گرد و غبار باشد. هوا مملو است از قارچ های تک سلولی. پوششی که مورد استفاده قرار می گیرد باید از رشد قارچ، جلبک و کپک جلوگیری جلوگیری کند. ضمنا شرایط آب و هوایی منطقه باید حتما در هنگام انتخاب پوشش مورد توجه قرار گیرد.

3)تغییرات آب و هوایی (دما، بارندگی، طول روز، میزان اشعه UV.....) بر روی چوب تاثیر می گذارند. به این موارد نیز هنگام انتخاب پوشش باید توجه داشت.

4)چوب های ترمووود کمتر در برابر تغییرات محیطی واکنش نشان می دهند. لیکن بهتر است که از پوشش هایی استفاده شود که دارای حالت ارتجاعی هستند.(Elastic)

5)برای افزایش طول عمر چوب باید از پوشش هایی استفاده کرد که به چوب اجازه تنفس دهند. پوشش باید یک لایه پر منفذ روی چوب ایجاد کند تا منفذ ها اجازه دهند آب و رطوبت از درون چوب به بیرون تبخیر شود.

پوشش محافظ بر حسب نوع کاربرد چوب

چوب ترمووود خواص متنوعی دارد. لذا باید دید کدام یک از خواص چوب برای نوع کاربرد آن بیشتر اهمیت پیدا می کند. بعنوان مثال برای پارکت های داخل از میان خواص گوناگون چوب ترمووود خاصیت ثبات ابعادی و جذب رطوبت کم از اهمیت بیشتری برخوردار است. این خاصیت معمولا در چوب های کلاس S نمود بیشتری پیدا می کند.

پارکت

چوب های کف به پوشش های سطحی از نوع روغن، لاک و استر احتیاج دارند. برای انتخاب بهترین پوشش باید به دستور العمل های تولید کننده پوشش رجوع کرد.

سونا و فضای مرطوب

با توجه به مقاومت بالای چوب ترمووود در جذب و رطوبت، این محصول یک گزینه ایده آل برای فضاهای مرطوب به حساب می آید. باید برای اینگونه فضاها از محصولاتی استفاده شود که بو نداشته باشد و از تنفس کردن چوب جلوگیری ننماید.

فضای بیرونی

برای پوشش های فضای بیرون باید از محصولات با کیفیت بالا استفاده کرد. این محصولات باید حتما با علم به نکات زیر تولید شده باشند:

1)شرایط آب و هوایی مناطق جغرافیایی

2)Elasticity (خاصیت ارجاعی) بالایی داشته باشند.

3)اجازه تنفس به چوب را بدهند.

دستور العمل های محافظتی زیر متناسب با نوع کاربری چوب ترمووود تعریف شده اند:

1)میز و صندلی فضای باز

مبلمان باز را می توان با روغن های رنگدانه دار، وارینش یا رنگ های مات محافظت کرد. بهتر است که حتی الامکان از پوشش هایی استفاده کرد که کاملا بی رنگ و شفاف نباشند تا از آسیب های ناشی از اشعه UV جلوگیری کنند. پوشش های روغنی آب و گرد و غبار را پس می زنند. پوشش های روغنی باید سالی یکبار یا دوبار تکرار شود. اگر قبلا از روغن به عنوان پوشش سطحی مبلمان استفاده شده است باید در دفعات بعد نیز از روغن استفاده شود.

2)کفپوش های فضای باز

برای کفپوش های فضای باز که از گونه های سوزنی تولید شده اند، رنگ های نیمه شفاف و روغن هایی که حاوی رنگدانه باشند توصیه می گردد. از نکات اساسی اینست که سر الوار هایی که برش خورده حتما با رنگ یا روغن عایق شود تا از جذب رطوبت در امان باشد. برای اینکه رنگ روی سطح کار یکنواخت باشد باید از لایه هایی نازک از رنگ یا روغن اعمال شود در غیر اینصورت احتمال دارد حباب زیر پوشش ایجاد شود و با گذشت زمان پوسته پوسته شود.

روغن های کفپوش فضای باز باید هر سال تکرار شوند. به محض اینکه اولین آثار آسیب دیدگی مشاهده شود باید نسبت به ترمیم کفپوش اقدام کرد.

رنگ ها یا روغن هایی که روی سطح کفپوش یک لایه فیلم ایجاد می کند مناسب نیستند.

3)سونا

نیازی به پرداخت سطح چوب های ترموئی که در دیواره های و نیمکت های سونا استفاده می شوند نیست. اما می توان در صورت لزوم از نوع پوشش که برای سوناهایی که با چوب معمولی ساخته شده اند استفاده کرد. سطوحی که مخصوص سونا تولید می شوند معمولا راحت تر تمیز می شوند. همچنین می توان از روغن پارافین نیز برای پرداخت چوب سونا استفاده کرد.

4)مبلمان فضای داخلی

برای مبلمان فضای داخلی محافظت از چوب های ترمو لازم نیست. لیکن در صورت نیاز می توان از پوشش چوب های عادی مانند لاک، روغن و واکس استفاده کرد.

5)پارکت

پارکت های تمام چوب که از گونه های کاج، نوئل و ... تولید شده اند را می توان با پوشش چوب های عادی پرداخت کرد. همانند مبلمان فضای داخلی می توان از روغن، لاک و واکس استفاده نمود.

6)نما

پوشش های رنگ دانه دار محافظ خوبی برای چوب های ترمووود که در نما نصب می شود محسوب می شود. باید همواره به این نکته توجه داشت که انتهای الوارهایی که برش خورده اند می بایست حتما با رنگ یا روغن پوشش شود تا رطوبت را به خود جذب نکند. کیفیت سطح چوب پیش از پرداخت، از عوامل مهم تاثیر گذار بر ماندگاری چوب است. بعنوان مثال سطحی که بعد از تراشکاری ضمخت مانده است رنگ و روغن را به خوبی سطحی که با ظرافت ساب خورده است جذب نمی کند. با زدودن گرد و غبار، چربی و سایر آلایندگی ها از سطح چوب می توان عمر چوب را طولانی تر کرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

آمار بازدیدکنندگان

9امروزmod_datis_counter
186دیروزmod_datis_counter
9این هفتهmod_datis_counter
2996این ماهmod_datis_counter
281163کل بازدیدهاmod_datis_counter

امروز: 03 شهریور 1398